Bergen verzetten

“WAAR BEN IK AAN BEGONNEN?! IK KAN DIT NIET”, dacht ik toen ik de eerste dag wegfietste uit Pamplona.

Ik vond het super zwaar om gelijk in heuvelachtig gebied met 20 kilo bepakking te fietsen. En dat alleen. Niemand die je even motiveert. Alleen ik en mijn gedachten.

De eerste uitdaging

De tweede ochtend begon ik gelijk met een pittige klim. En toen bedacht ik me wat mijn vader vroeger altijd op fietsvakantie tegen me zei: “gewoon rustig aan, we hebben geen haast, lekker genieten en rustig trappen.” En dat deed ik. En zo ging het iedere dag steeds iets beter. In plaats van er tegenop zien als een berg dacht ik: iedere meter die lukt is mooi meegenomen.

Soms zit het mee, soms zit het weer tegen

Maar het bergen beklimmen was niet de enige uitdaging. Op de tweede avond werd ik overvallen door een fikse hagelbui. Hagelstenen ter grootte van een pingpong bal kwamen uit de lucht kletteren terwijl ik in het dorpje aan het eten was. Bij terugkomst op de camping bleek mijn tent één groot waterbed en bracht ik al mijn spullen in razend tempo naar het toiletgebouw. Wat nu? Gelukkig waren de camping eigenaren zo lief om mij voor een nacht een plek op de slaapzaal te geven waardoor ik toch droog kon slapen. Dit wordt nog een uitdagende tocht op deze manier, dacht ik bij mezelf.

Wat een berg!

Bij mijn eerste echte bergbeklimming had ik wel echt samengeknepen billen. Man, wat zag ik die berg als een berg op me afkomen. In alle zenuwen kreeg ik m’n banden die ochtend niet goed opgepompt. Ik belde in paniek m’n vader en vroeg hoe het moest. Ik had allang weg willen zijn, uitgebreid de tijd willen nemen voor die moeilijke klim. Nadat ik m’n banden toch opgepompt had gekregen en wegfietste dacht ik: kijk mij nou even. Me druk maken om van alles en nog wat terwijl echt niemand mij heeft verplicht dat ik die berg vandaag op moet en dat ik ook niet tussendoor hiermee mag stoppen als echt blijkt dat het niet lukt.

Ik deed het echt zelf. In mijn hoofd. Ik moest om mezelf lachen en zette mijn angsten om in vastberadenheid: ik ga die berg op en ik zie wel hoe ver ik kom. Alles is goed.

En wat gebeurde er toen?

Ik wist niet wat ik meemaakte. Het ging zo waar makkelijk! De kilometers vlogen onder mij vandaan en ik haalde zelfs allemaal andere fietsers met een stuk minder bepakking in! Ze verklaarden me voor gek trouwens met al die bepakking. Maar het inhalen van anderen was niet mijn doel, wel een grappige bijkomstigheid. Mijn doel was mijn eigen grenzen verleggen maar er ook helemaal oke mee zijn als blijkt dat mijn fysieke grenzen eerder bereikt worden dan de top van de berg. Want dan heb ik in ieder geval mijn mentale grenzen verlegt: plezier beleven aan de uitdaging, ongeacht de uitkomst.

Doel bereikt! Of ging het om de reis ernaar toe?

Na 15 dagen en 825 kilometer fietsen bereikte ik Santiago de Compostella. Trots op deze overwinning, maar dan vooral dat ik had geluisterd naar mijn lichaam. Niet mezelf stuk heb gefietst. M’n knieën heel heb gelaten, ondanks de knieblessure die ik jaren geleden opliep. Ik blijk er toch goed mee te kunnen leven en zelfs sportieve uitdagingen aan te kunnen gaan. Bovenal heb ik ontzettend genoten van de reis zelf en er weer hele mooie levenslessen uit gehaald. Ik ben verliefd op de zee, dus ik fietste daarna door naar La Coruna. Een super leuke, kunstzinnige stad aan zee waar ik mijn liefde voor edelsteen sieraden maken hervond en heerlijk heb gesurfd.

Ik kijk nog altijd met veel dankbaarheid en plezier terug op mijn eerste fietsreis in mijn eentje. Inmiddels is dit twee jaar geleden en fantaseer ik wel weer over nieuwe fietstochten met bepakking.

Welke uitdaging zou jij met jezelf aan willen gaan maar durf je nog niet?

Merk je dat je gedachten je vaak vertellen dat je iets niet goed (genoeg) doet of kan? Ga je bepaalde stappen uit de weg waarvan je voelt dat ze waarschijnlijk heel goed voor je zijn maar ben je bang dat het anders uitpakt dan je hoopt of dat jij het verkeerd zal doen? Ik help jou graag om liefdevoller naar jezelf toe te zijn, meer te lachen om je eigen veeleisende gedachten en te ervaren dat jij echt tot meer in staat bent dan je gedachten je doen denken. Neem hier vrijblijvend contact met mij op om te onderzoeken wat ik voor jou kan betekenen.

Vaker inspiratie ontvangen?

Ik deel graag mijn gedachten over een leuker, luchtiger en lichter leven met je. Een leven waarin je meer vrijheid, plezier en ontspanning ervaart doordat je op een andere manier naar jezelf, jouw leven en jouw mogelijkheden leert kijken. Je kunt je hieronder voor de inspiratiemail inschrijven.

Meer blogs lezen?

Aankomst in Santiago de Compostella
Toen ik net aankwam in Pamplona dacht: ik doe dit wel even. Mooi niet. Maar uiteindeljk: toch wel. En dat is het mooie van een groeiproces aangaan. Bergen beklimmen. Letterlijk en figuurlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *